herkes cennete gitmek istiyor ama kimse ölmek istemiyor...


orada bişey var......bedenimde tarif edemediğim bir yerde önemsenmemiş bir organ gibi sanki....x-rayde gözükmeyen bir organ gibi sanki.....görevi bi çeşit hormon salgılamak sanki.... bi çeşit umut hormonu.... bazen başımın içinde hissettiğim ve tüm bedenimi titreten,,bazen kalbimin içinde hissetiğim; tüm göğüs kafesimi alev alev yakan bi umut o..... bence hepimizin içinde var..... bu dünya düzenine,,işleyişine karşı koyabilmek,, istediğimiz güzellikte davranabilmek için ihtiyacımız var bu salgıya....

geçen bi phrase vardı izlediğim dizilerden birinde......"to bring heaven on earth" diye..... bahsettiğim bu işte.....bütün bu kokuşmuşluk,,kendini beğenmişlik,,bencillik ve insan ırkına ait bütün dünyevi hırs,,kötülük vb. tüm şeylere gülerek geçip,,, dünyada cenneti yaşamak kastettiğim..... durabildiğiniz kadar uzak durmak dünyanın bize dayattığı kötü gerçeklere..... gerçeklikten uzaklaşmak değil,,,sadece iyi gerçekliği benimsemek ve hayatına almak......

öyle ki;; hepimiz çalışmak zorundayız....bu dünya'nın gerçekliği..... ama anlayamıyorum insanlığı.....gerçekliği yaşamaya çalışırken diğer güzelliklerden,,hislerden,,tutumlardan,,güzel davranışlardan uzaklaşmak niye?? çalışıp yorgun geliyorum işten diye; eşine,, çocuğuna,, arkadaşına,, kendine,,yakınlarına vakit ayırmamak ya da vakit ayırıp bi insanın uygulamaması gereken bi tavırla bunları yapmak ve bunu yorgunluğa,,strese bağlamak....ya da kendi suçunu strese,,yorgunluğa atmak diyeyim ona....

o düşüncesizlikler; bilerek ya da bilmeyerek yaptığı insanın..... bilerek yapıyorsan zaten yapılacak bişey yok,,insanlıktan uzaklaşmışsın....bilmeyerek yapıyorsan,, değer vermiyosun,,düşünmüyorsun demek diil midir??

hata yapmak başka bişey,,yanlışlar yapmak başka bişey....bunlar çok normal.....normal olmayan,,,benim yadırgadığım sabit davranış ve yaklaşım modelleri.....büyük çoğunluğu insanların yalancıdır mesela.....hem tanıdıklarına hem kendine karşı bi yalanıcılık tutumu.....iyi gözükmek,,iyi tanınmak için..... hep bi statü deliliği,,çılgınlığı....kendini olmadığı bişeymiş gibi gösterme ya da kabahatini bi yalanla savuşturma geleneği insanoğluna has.....

bi sevgilin vardır ya da.....hep bir etkileme,,ilgi görme modundadır insan......kendi diildir bunları yaparken..... bi müddet geçtiğinde artık öyle davranmak zor gelir insana..... bu evlilikte de böyle ne yazık ki,, 13-14 yaşındaki çocuğun ilk beraberlik girişiminde de böyle..... sihirin bitmesi bundandır aslında.....o etkileşimde beklentiler artmıştır..... düşünsenize bi; iki tarafta kötü yönlerini,,karakterlerini birbirlerinden gizliyor..... ve o olmadıkları karakterlere aşık oluyorlar birbirlerinde...... zaman geçiyor ve anlaşılıyor gerçekler....sevmek istedikleri karakter o etkilendikleri......ama ikisi de o karakter olmak istemiyor ya da zor geliyor olmak..... hırsları,,alışkanlıkları,,egoları engel oluyor o güzel insan olmaya.......

biriyle buluşacaksınız belki ilk defa.....ne yapar hemen her insan?? ne biliyim güzel giyinir,,kokular sürer.....devamlı gülmeye çalışır,,karşısındakini kırmamaya çalışır vs.... bunlar çok güzel şeyler.....ama hepimiz biliyoruz ya insanların o statüyü kazanmak için maskelerini taktığını o buluşmada.....nereye mi gelmeye çalışıyorum?? bu üstte saydıklarım olması gerekenler ewt ve de çok güzel şeyler..... ama her daim geçmişte ve gelecekte o ilk çizdiğin portre isen eğer;; işte o güzellik değeri ölçemem.....muazzam,,tarifsiz bişey o artık.....yani güzel kokmak güzel ama hep güzel kokabiliyorsan bu bambaşka bişey........ birinin gözlerinin içine bakıp dikkatle dinlemek güzel ama bu ilk randevu diye yapmak içime sindiremediğim.......

hepsi insanın gayretinde......herkes genelde anne-babasından şikayet eder genelde....işte ilgi-alaka görmedim,,şefkat görmedim gibilerinden.....ama çocukları da aynı nedenlerden şikayetçi olurlar onlardan daha sonra.....ewt anne-babam bana da pek iyi şeyler yapmadı....ya da benim tabirim ile çocuğunu yedirmek,,içirmek,,giydirmek,,okula göndermek yeterli diildi iyi anne-baba olmak için.....bunu hayvanlar da yapıyor zaten.....o bi içgüdü......ama çabalamak çocuğunun yanında olmak için....onun için önemli bişeyi paylaşmak için orada olmak...... ya da çocuğunun sevdiği bişeyi sen sevmesen bile öğrenmek çabalamanın başlangıcıdır......olmak istediğim baba bu işte......ve de seçmek istediğim eş,,ilerinin annesi bu işte......davranışlarını dünyanın değişik zorluklarına,,yorgunluğa,,strese bağlamayacak o insan.....devamlı bi çaba içerisinde olacak insan.....

türlü insanoğlunu cezbeden,,yoldan çıkaran ve belki de insanları olmak istemedikleri yönlere iten keyifler olduğu gerçektir......ne biliyim mesela erkek yapısal olarak;; cinselliğe düşkündür......bu yapıda var ama karşı cinsin anlayamayacağı bişey,,hormonlarla alakalı...... bu da bi gerçek....... ama arzularını tatmin için başkaları ile oynamak ya da benzeri şeyler,,, dünya'nın varlığından beri insanoğlunu hayvanlaştıran şeylerin başında gelir......işte yüzleşmemiz gereken gerçekler bunlar belki de;;  ewt seks yapmak güzeldir....bu 1.gerçek.....karşılıklı arzuyla seks yapmakta güzeldir....bu 2.gerçek..... ama hayatınızdaki en önemli insanla,,o ince eleyip sık dokuduğunuz,,zarar gelmesin diye gözünüz gibi sakındığınız,,sizi seven insanla seks yapmak
heralde bu dünyadaki en sihirli şeylerden biridir.......insanoğlu bunun peşinde diil ya da farkında diil.....ve yahut farkında ama yaşanılan onca deneyimden sonra herşey sıradan geliyor bi müddet sonra.....ya da evlilik olayındaki gibi bi müddet sonra sıradanlaşıyor herşey......

paylaşımlar.....insan herşeyi ya da biçok şeyi gizliyor karşısındakinden.....sebep tepki görmek,,statüsünü kaybetmek vb şeyler......sanırım istisnasız herkes,,, herşeyini anlatabileceği,,destek göreceği,,güzel karakterde birini ister hayatında.....ama sorun o karakterin sizde olup olmadığı.....yani herkes istiyor ama sen diilsin ki!!!  böyle bi durumda bende anlatamayanlardan ,,içinde atanlardan olmak durumunda kalıyorum....hepimizin istediği o insanı bulmak belki de;; objektif olan,,yargılamayan,,çatır çatır fikrini söyleyen,,,güvenilir vb.... ama önce o insan olmaya çalışmak,,azmetmek,,kendini hazırlamak gerekli.....

işte şaştığım kırılma noktası burada oluşuyor.....insanlara bazen şaşkınlıkla bakıyorum......"herkes cennete gitmek istiyor ama kimse ölmek istemiyor!" bu söz insanlığın bi özeti......herkes iyi biriyle tanışmak,,,sevmek,,,sefkat görmek,,ilgi görmek,,fikirlerini paylaşmak,,güvenilmek istiyor.....ama aynı herkes;;; sevmemek,,sefkat göstermemek,,ilgi göstermemek,,paylaşmamak için elinden geleni yapıyor.....ya da çok ve çok daha kötüsü o statüyü kazanabilmek için;; bi anda melek olabiliyor.....nöbetçi melek diyorum ben ona....çünkü bi müddet sonra o insan olmaya,,çabalamaya,,hep pozitif olmaya alışkın olmadığı için düşüş
başlıyor.....statüden yemeye başlıyor artık.....

hep çaba göstermeye,,hep o insan olmaya çalışmak gerekli.....detaylara önem vermek.....insan sevindirmek,,gönül almak,,güzel şeyler söylemek..... güzel davranmak,,,,,cömert olmak,,, alçakgönüllü olmak,,,güvenilir olmak,,, gülmek,,,paylaşmak,,,konuşmak,,,,sarılmak.....insan bunları yapmıyor mu??? yapıyor elbette ,,,ama ne demek istediğimi anladınız belki de..... devamlılık,,istikrar insanoğluna has bi özellik diil......insan bunları yapıyor belki ama bi amaç için.....insan bunları yapıyor statü için.....insan bunları yapıyor çünkü karşısındakinden bir istediği var.....

"bunları yapıyorum çünkü ben buyum,,bunları yapmayı seviyorum,,hiçbi karşılık ya da statü beklemeden" diyebilen ne kadar az insan kalmış dünyada......gerçeklik mi istiyorsunuz?? realite mi istiyorsunuz?? kendinizi gerçekçi mi görüyorsunuz?? bunu söylediğimi diyebilen ve davranabilen insanlar bu dünyanın gerçeği......gerçeklik onlar.....reel olanlar onlar.....gerisi sadece  kendini reel zanneden maskeli robotlar.....


Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !